apropos

ΣτΣ: Χρόνια πολλά και καλά! Και όπως λέει ένας φίλος “Και όσοι θα πάτε αλλού να έρθετε πίσω, ναι;”

ΣτΣ: Χρόνια πολλά και καλά! Και όπως λέει ένας φίλος “Και όσοι θα πάτε αλλού να έρθετε πίσω, ναι;”

…μάτια μου πάντα σ’αυτή την πλάση

Όταν βλέπεις αυτό το στίχο να εκπληρώνεται, κυριολεκτικά και μεταφορικά, σε όλο σου το είναι, τι σου απομένει να κάνεις;Ενημέρωση 1 (28 – 9): Το παρακάτω βρήκα στο Σπιτάκι

“Πριν από δύο εβδομάδες ένας πολύ καλός φίλος ηχολήπτης, ενώ έστηνε εξοπλισμό σε ένα θέατρο είχε ένα πολύ σοβαρό ατύχημα. Αυτή τη στιγμή είναι εκτός κινδύνου, αλλά έχει πολύ δρόμο μπροστά του.Ο φίλος εργάστηκε όλο το καλοκαίρι στην περιοδεία των Ιωαννίδη και Μάλαμα σε όλη την Ελλάδα.

Έτσι, την ΤΕΤΑΡΤΗ, 3 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, στο ΚΑΤΡΑΚΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟ στη Νίκαια, θα γίνει η τελευταία καλοκαιρινή (η περιοδεία έχει λήξει!) συνάντηση του σχήματος, όσοι πιστοί προσέλθετε!
Το εισιτήριο κοστίζει 20 ευρώ.Όσοι ενδιαφέρεστε, διαδώστε το!
Φυσικά θα είμαι εκεί, και από εδώ θα σας ενημερώνω για οποιαδήποτε εξέλιξη – αλλαγή.

Τα λέμε!
Μάριος”

ΣτΣ: Αναδημοσίευση από το blog του pan http://fiddleofthepan.blogspot.com/

Στην κυρά μάνα μας μη δίνετε βοήθεια
ούτε μαγκούρα στο προσκέφαλο σιμά
γιατί θα δέρνει κάθε μέρα τα παιδιά της
κι όταν μιλάω θα με λέει αληταρά
Κι αν δέρνει κάθε που γουστάρει τα παιδιά της
θα καταντήσουνε εμπόροι δουλικοί
Τα νιάτα χάνονται στα βρώμικα σοκάκια
για να μετρήσουνε το μπόι τους στη γη

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, πάψε να με κυβερνάς
Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, πάψε να με τυραννάς

Κι αν θέλω τώρα να ακούγεται η φωνή μου
με πιάνει τρόμος από ίσκιους μακρινούς
Χρυσάφι μοιάζει η συντροφιά σου στη ζωή μου
κι η ομορφιά σου μου γιατρεύει τους καημούς
Ρε μπάρμπα κάτσε να μάς πεις μια ιστορία
πώς ήταν τότες η μανούλα μας παλιά
Έπεφτε ξύλο σα γινόταν φασαρία
ή σάς νανούριζε με χάδια και φιλιά

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, μου σπαράζεις τη καρδιά
Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, μου πληγώνεις τη χαρά

Κι ο μπάρμπας τότε σοβαρεύτηκε λιγάκι
την κούτρα ξύνει και παράγγειλε καφέ
Μητέρα, είπε, ήταν ένα κοριτσάκι
που ορφανό μάζευε άνθη σε μπαξέ
Τα άνθη στόλιζαν τ’ αγέρωχο κεφάλι
μα όταν κοιμόταν πάλι πέφτανε στη γη
κι από τα λούλουδα που ο χάρος είχε βάλει
εμένα κράτησε να βλέπω τη ζωή

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, μου ’χεις φάει την ψυχή
Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, φίλοι θα βρεθούμε όλοι μαζί

Αυτή παιδιά μου ήταν τότες η μανούλα
ο κήπος ύστερα εγέμισε ληστές
Το κοριτσάκι μας το ντύσανε γριούλα
κι απ’ τα κουρέλια του φαινότανε οι πληγές
Κι αν μάς χτυπάει με μανία και φωνάζει
την βάζουν άλλοι με συμφέροντα πολλά
Το όνειρο που φεύγει την τρομάζει
ν’ αναζητάει μια χαμένη ελευθεριά

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, μάνα στο καμίνι της φωτιάς
Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, μάνα πες μας πάλι τι ζητάς

Λένγκω (Ελλάδα) Μουσική/Στίχοι: Μαρκόπουλος Γιάννης

Σήμερα ξεκινάει.Τώρα τί θα βγει… θα δείξει.
Έχεις στο μυαλό σου ενα κάρο σκέψεις.Κάποιες απο αυτές θέλεις να τις μοιραστείς. Εκτός απο τους φίλους σου που σε ξέρουν και τίς τρώνε στη μάπα, ένα blog είναι ένας διαφορετικός τρόπος επικοινωνίας για εκείνους που δεν σε ξέρουν και θες να τίς φάνε στη μάπα. Τίς σκέψεις σου… έτσι!
Είπα λοιπόν να φτιάξω ένα blog. Εύκολο,θα μου πείς. Άντε να βρείς όνομα για το blog σου θα σου πώ. Δέν υπάρχει ποιό δύσκολο πράμα… Αφού δοκίμασα ένα σωρό βλακείες-οι περισσότερες εκ’των οποίων ήταν ήδη καταχωρημένες-μου΄ρθε στο μυαλό το mementum vivere (που δεν ξέρω αν το ΄χω γράψει και σωστά). Σημαίνει : να θυμάσαι να ζείς -νομίζω ή κάτι τέτοιο -και μου άρεσε ιδιαίτερα αυτό. Κάτι σαν ευχή να πούμε για μένα,για σένα που κάνεις το κόπο και με διαβάζεις, για όλους τέλος πάντων. Ένας τύπος το΄χε κάνει τατουάζ στο χέρι του αυτό για να του θυμίζει πραγματικά τί ξεχνάει να κάνει στη ζωή του. Κοίτα να δείς και γώ αυτό ξεχνάω να κάνω στη ζωή μου…Ξεχνάω να ζώ… Και βλέπω επίσης γύρω μου ότι πολύ απο εμάς ξεχνάμε να ζούμε. Αντί για ταταουάζ λοιπόν το έκανα blog για να θυμάμαι…και να θυμάσαι και σύ.