apropos

mind the gap

Archive for the ‘Cinema’ Category

Central do Brasil

without comments

Η Isadora είναι συνταξιούχος δασκάλα και για extra εισόδημα γράφει γράμματα για λογαριασμό αναλφάβητων ανθρώπων σε ένα πάγκο που έχει στον κεντρικό σταθμό τρένου του Ρίο Ντε Τζανέιρο. Τα γράμματα αυτά όμως δεν τα ταχυδρομεί ποτέ εξαπατώντας τους πελάτες της.
Ένας πιτσιρικάς ο Josué πείθει την μητέρα του να γράψει ένα γράμμα στον εξαφανισμένο πατέρα του γιατί θέλει να τον γνωρίσει. Η Isadora τους εξυπηρετεί όπως τόσους άλλους. Ο Josué δεν την συμπαθεί γιατί καταλαβαίνει ότι είναι απατεώνας.
Ένα μοιραίο ατύχημα ενώνει την ζωή του με αυτήν της Isadora και όλα αλλάζουν. Η Isadora έχοντας θάψει μέσα της κάθε ανθρώπινο χαρακτηριστικό που κάποτε είχε, προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τον πιτσιρικά. Εκείνος με την αφέλεια αλλά και το πείσμα της ηλικίας του καταφέρνει να της δείξει ποια πραγματικά είναι και να τις δώσει μια τελευταία ευκαιρία να βρει ξανά τον εαυτό της.

Η σκηνοθεσία είναι του Walter Salles Τον ρόλο της Isadora ερμηνεύει η σημαντικότερη ίσως ηθοποιός της Βραζιλίας, η μοναδική Fernanda Montenegro. Τον ρόλο του πιτσιρικά Josué ερμηνεύει ο 9 χρονος Vinícius de Oliveira. Δεν είναι ηθοποιός. Είναι προσωπική επιλογή του σκηνοθέτη και τον ανακάλυψε στον κεντρικό σταθμό του Ρίο Ντε Τζανέιρο στον πάγκο του όπου γυάλιζε παπούτσια. Την πανέμορφη μουσική έχουν γράψει οι Antonio Pinto και Jaques Morelenbaum

Η ταινία είναι συμπαραγωγή της Βραζιλίας και της Γαλλίας. Απέσπασε βραβείο καλύτερης ταινίας στο φεστιβάλ του Σάντανς 1988, και την Χρυσή Σφαίρα στην κατηγορία καλύτερης ξένη ταινίας. Επίσης κέρδισε την Χρυσή Άρκτο στο φεστιβάλ Βερολίνου, ενώ είχε προταθεί και για δύο βασικά Όσκαρ (πρώτου γυναικείου ρόλου-καλύτερης ξένης ταινίας)

Written by John Black

June 21, 2009 at 7:00 pm

Posted in Cinema

Persepolis

with one comment

To 2007 ένα φιλμ κινουμένων σχεδίων χαρακτηρίστηκε κινηματογραφικό φαινόμενο από κριτικούς και κοινό σε ολόκληρο τον πλανήτη και απέσπασε σημαντικά βραβεία σχεδόν σε όλα τα μεγάλα φεστιβάλ που προβλήθηκε

Το Persepolis είναι μια αριστουργηματική δημιουργία της Ιρανής Marjane Satrapi που έκανε την ζωή της ταινία χρησιμοποιώντας ασπρόμαυρα κινούμενα σχέδια ξεκινώντας από την παιδική ηλικία μέχρι τα 22 της χρόνια που ζούσε μετανάστρια στο Παρίσι. Παράλληλα παρουσιάζεται με αντικειμενικό τρόπο η πολιτική κατάσταση στο Ιράν και οι ανατροπές που υπήρξαν τόσο σε κοινωνικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο σε αυτή τη χώρα. Οι σκηνές από την καθημερινή ζωή των Ιρανών πολιτών είναι συγκλονίστηκες.
Στην ταινία τις φωνές τους δανείζουν η Chiara Mastroianni στον πρωταγωνιστικό ρόλο και η Catherine Deneuve στον ρόλο της μάνας της.

Η κυβέρνηση Ahmadinejad που επανεκλέχθηκε προσφατα σε μια επεισοδιακή αναμέτρηση έκανε εκείνη την εποχή αρκετές προσπάθειες να εμποδίσει την προβολή αλλά και τη διανομή της ταινίας μεσολαβώντας μέχρι και στην διεύθυνση του Φεστιβάλ των Καννών. Οι προσπάθειες αυτές ήταν ανεπιτυχείς.

Για την ιστορία αναφέρω τα βραβεία τα οποία κατέκτησε η ταινία Persepolis:

1-Μεγάλο βραβείου Κοινού Cannes Film Festival (ενώ διεκδίκησε και τον Χρυσό Φοίνικα)
2-Καλύτερης Ξενης ταινίας São Paulo International Film Festival
3-Καλύτερης Φωτογραφίας, London Film Festival
4-Βραβείο Κοινού, Vancouver International Film Festival
Επίσης κέρδισε δύο βραβεία César στις κατηγορίες σενάριο-σκηνοθεσία αλλά και νέων καλλιτεχνών.
Προτάθηκε για Oscar στην κατηγορία animated feature αλλά και στις Χρυσές Σφαίρες στην κατηγορία καλύτερης ξένης ταινίας.

Written by John Black

June 14, 2009 at 8:18 pm

Posted in Cinema

Earthlings

with 3 comments

Ο κινηματογράφος μου αρέσει απίστευτα. Παρακολουθώ ταινίες αδιακρίτως. Από όλα τα είδη και ρεύματα. Κάποιες από αυτές έχουν μείνει για πάντα χαραγμένες στη μνήμη μου. Άλλες πάλι έχουν απλά περάσει.

Μόνο μια από αυτές με έκανε να αισθανθώ άσχημα. Συναισθηματικά ακόμα και οργανικά. Μόνο μια από αυτές με έκανε να νοιώσω τρόμο. Ένα περίεργο τρόμο όχι μόνο για αυτά που υπαινίσσονταν αλλά για αυτά που ξεδιπλώνονταν μπροστά στα μάτια μου. Πώς μπορεί το βλέμμα ενός πανέμορφου και υγιούς κουταβιού να μου δημιούργησε αυτό το συναίσθημα? Δεν έχει νόημα να το εξηγήσω. Δεν θα το καταλάβεις. Ίσως γιατί πρέπει να το νοιώσεις ο ίδιος.

Το Earthlings είναι μια ταινία που περιγράφει την απόλυτη εξάρτηση του ανθρώπου από τα άλλα είδη. Μια συνθήκη που έχει αρχίσει να διαταράσσεται. Ενδείξεις υπάρχουν παντού γύρω μας που το αποδεικνύουν και όμως δεν τις βλέπουμε. Δεν τις κατανοούμε.
Παρακολουθόντας το Earthlings κράτησα στο μυαλό μου τα λόγια του συγγραφέα Henry Benson από το έργο του The outermost house ίσως γιατί με έκαναν και ξέχασα για λίγο τον φόβο μου και παρακολούθησα αυτή την ταινία:

“Σε ένα κόσμο αρχαιότερο και πιο ολοκληρωμένο από τον δικό μας τα ζώα δρουν ολοκληρωμένα. Προικισμένα με επεκτάσεις των αισθήσεων που εμείς χάσαμε ή δεν αποκτήσαμε ποτέ. Ζώντας από φωνές που ποτέ δεν θα ακούσουμε. Δεν είναι όμοιά μας. Δεν είναι κατωτέρα μας. Είναι άλλα έθνη. Πιασμένα μαζί μας στο δίχτυ της ζωής και του χρόνου. Φυλακισμένα μαζί μας στο μεγαλείο και την επώδυνη προσπάθεια της ζωής στη γη.”

Το Earthlings ολοκλήρωσε γυρίσματα το 2003 και ξεκίνησε άμεσα η διανομή του. Το υλικό του βασίστηκε στην πενταετή έρευνα του Shaun Monson που είναι και ο σεναριογράφος-σκηνοθέτης. Η εκπληκτική μουσική της ταινίας είναι του Moby. Στην αφήγηση ο Joaquin Phoenix. Κατέκτησε σπάνιες διακρίσεις σε κάθε φεστιβάλ που προβλήθηκε:
1-Artivist Film Festival, (Best Documentary Feature),
2-Boston International Film Festival, ( Best Content Award),
3-San Diego Film Festival, ( Best Documentary Film, και Humanitarian Award στον Joaquin Phoenix για την δουλειά και συμμετοχή του στη ταινία).

Οι δημιουργοί του Earthlings σε προειδοποιούν:
One of the most violent films of all time… only it’s true.
και σε παρακινούν:
Make the connection.

ΣτΣ:
Την ταινία μπορείς να την παρακολουθήσεις με ελληνικούς υπότιτλους εδώ

Written by John Black

May 24, 2009 at 7:00 pm

Posted in Cinema

Earthlings

with 3 comments

Ο κινηματογράφος μου αρέσει απίστευτα. Παρακολουθώ ταινίες αδιακρίτως. Από όλα τα είδη και ρεύματα. Κάποιες από αυτές έχουν μείνει για πάντα χαραγμένες στη μνήμη μου. Άλλες πάλι έχουν απλά περάσει.

Μόνο μια από αυτές με έκανε να αισθανθώ άσχημα. Συναισθηματικά ακόμα και οργανικά. Μόνο μια από αυτές με έκανε να νοιώσω τρόμο. Ένα περίεργο τρόμο όχι μόνο για αυτά που υπαινίσσονταν αλλά για αυτά που ξεδιπλώνονταν μπροστά στα μάτια μου. Πώς μπορεί το βλέμμα ενός πανέμορφου και υγιούς κουταβιού να μου δημιούργησε αυτό το συναίσθημα? Δεν έχει νόημα να το εξηγήσω. Δεν θα το καταλάβεις. Ίσως γιατί πρέπει να το νοιώσεις ο ίδιος.

Το Earthlings είναι μια ταινία που περιγράφει την απόλυτη εξάρτηση του ανθρώπου από τα άλλα είδη. Μια συνθήκη που έχει αρχίσει να διαταράσσεται. Ενδείξεις υπάρχουν παντού γύρω μας που το αποδεικνύουν και όμως δεν τις βλέπουμε. Δεν τις κατανοούμε.
Παρακολουθόντας το Earthlings κράτησα στο μυαλό μου τα λόγια του συγγραφέα Henry Benson από το έργο του The outermost house ίσως γιατί με έκαναν και ξέχασα για λίγο τον φόβο μου και παρακολούθησα αυτή την ταινία:

“Σε ένα κόσμο αρχαιότερο και πιο ολοκληρωμένο από τον δικό μας τα ζώα δρουν ολοκληρωμένα. Προικισμένα με επεκτάσεις των αισθήσεων που εμείς χάσαμε ή δεν αποκτήσαμε ποτέ. Ζώντας από φωνές που ποτέ δεν θα ακούσουμε. Δεν είναι όμοιά μας. Δεν είναι κατωτέρα μας. Είναι άλλα έθνη. Πιασμένα μαζί μας στο δίχτυ της ζωής και του χρόνου. Φυλακισμένα μαζί μας στο μεγαλείο και την επώδυνη προσπάθεια της ζωής στη γη.”

Το Earthlings ολοκλήρωσε γυρίσματα το 2003 και ξεκίνησε άμεσα η διανομή του. Το υλικό του βασίστηκε στην πενταετή έρευνα του Shaun Monson που είναι και ο σεναριογράφος-σκηνοθέτης. Η εκπληκτική μουσική της ταινίας είναι του Moby. Στην αφήγηση ο Joaquin Phoenix. Κατέκτησε σπάνιες διακρίσεις σε κάθε φεστιβάλ που προβλήθηκε:
1-Artivist Film Festival, (Best Documentary Feature),
2-Boston International Film Festival, ( Best Content Award),
3-San Diego Film Festival, ( Best Documentary Film, και Humanitarian Award στον Joaquin Phoenix για την δουλειά και συμμετοχή του στη ταινία).

Οι δημιουργοί του Earthlings σε προειδοποιούν:
One of the most violent films of all time… only it’s true.
και σε παρακινούν:
Make the connection.

ΣτΣ:
Την ταινία μπορείς να την παρακολουθήσεις με ελληνικούς υπότιτλους εδώ

Written by John Black

May 24, 2009 at 7:00 pm

Posted in Cinema

Planet Earth

with 3 comments

Το 2002 το BBC ξεκινά την κινηματογράφηση του σημαντικότερου ντοκιμαντέρ που δημιούργησε ποτέ με προϋπολογισμό ₤ 20 εκατ. και συμπαραγωγό το National Geographic. Χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά κάμερες high definition επιχειρείτε η καταγραφή της ζωής του πλανήτη καλύπτοντας όλα τα είδη αλλά και το φυσικό περιβάλλον που ζουν.
4 χρόνια αργότερα το 2006 προβάλετε σε 130 χώρες το αποτέλεσμα αυτής της δουλειάς καταρρίπτοντας το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, σε θεατές και βραβεία. Η επιτυχία του οφείλεται στην πρωτοποριακή κινηματογράφηση και σκηνοθεσία που σε καμία περίπτωση δεν ομοιάζει ούτε κατά διάνοια με οτιδήποτε έχεις παρακολουθήσει μέχρι στιγμής σε ντοκιμαντέρ.
Σε 11 επεισόδια-θεματικές ενότητες θα δεις τις ποιο δυνατές εικόνες που έχεις αντικρίσει ποτέ στη ζωή σου. Η δύναμη, η ομορφιά, η αρμονία της ζωής και των στοιχείων που κυβερνούν αυτόν τον πλανήτη θα σε μαγέψουν ενεργοποιώντας όλες τις αισθήσεις και τα συναισθήματα σου. Μόνη παραφωνία θα βρεις ίσως την ύπαρξή σου αναλογιζόμενος ποια είναι η δική σου θέση σε αυτά που θα αντικρίσουν τα μάτια σου.
Τον Απρίλιο του 2009 η Disney δημιούργησε από το υλικό του Planet Earth μια ταινία. Τίτλος της, Earth και το εκπληκτικό trailer μπορείς να απολαύσεις εδώ σε HQ.

ΣτΣ: Η σειρά Θα προβάλλετε στο ΣΚΑΙ από την επόμενη Δευτέρα στις 22:00. Επίσης κυκλοφορεί σε 5 dvd στα seven spots . Αν έχεις και high definition τηλεόραση θα κολλήσεις άγρια με το θέαμα.

Written by John Black

May 17, 2009 at 7:00 pm

Posted in Cinema

Planet Earth

with 3 comments

Το 2002 το BBC ξεκινά την κινηματογράφηση του σημαντικότερου ντοκιμαντέρ που δημιούργησε ποτέ με προϋπολογισμό ₤ 20 εκατ. και συμπαραγωγό το National Geographic. Χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά κάμερες high definition επιχειρείτε η καταγραφή της ζωής του πλανήτη καλύπτοντας όλα τα είδη αλλά και το φυσικό περιβάλλον που ζουν.
4 χρόνια αργότερα το 2006 προβάλετε σε 130 χώρες το αποτέλεσμα αυτής της δουλειάς καταρρίπτοντας το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, σε θεατές και βραβεία. Η επιτυχία του οφείλεται στην πρωτοποριακή κινηματογράφηση και σκηνοθεσία που σε καμία περίπτωση δεν ομοιάζει ούτε κατά διάνοια με οτιδήποτε έχεις παρακολουθήσει μέχρι στιγμής σε ντοκιμαντέρ.
Σε 11 επεισόδια-θεματικές ενότητες θα δεις τις ποιο δυνατές εικόνες που έχεις αντικρίσει ποτέ στη ζωή σου. Η δύναμη, η ομορφιά, η αρμονία της ζωής και των στοιχείων που κυβερνούν αυτόν τον πλανήτη θα σε μαγέψουν ενεργοποιώντας όλες τις αισθήσεις και τα συναισθήματα σου. Μόνη παραφωνία θα βρεις ίσως την ύπαρξή σου αναλογιζόμενος ποια είναι η δική σου θέση σε αυτά που θα αντικρίσουν τα μάτια σου.
Τον Απρίλιο του 2009 η Disney δημιούργησε από το υλικό του Planet Earth μια ταινία. Τίτλος της, Earth και το εκπληκτικό trailer μπορείς να απολαύσεις εδώ σε HQ.

ΣτΣ: Η σειρά Θα προβάλλετε στο ΣΚΑΙ από την επόμενη Δευτέρα στις 22:00. Επίσης κυκλοφορεί σε 5 dvd στα seven spots . Αν έχεις και high definition τηλεόραση θα κολλήσεις άγρια με το θέαμα.

Written by John Black

May 17, 2009 at 7:00 pm

Posted in Cinema

Shortbus

with 2 comments

Στις 14 Αυγούστου 2003 ένα blackout σε ολόκληρη την ανατολική ακτή των ΗΠΑ ξύπνησε άσκημες μνήμες σε 55 εκατομμύρια ανθρώπους που κατοικούσαν εκεί. Δύο χρόνια νωρίτερα στις 11 Σεπτέμβρη 2001 το αμερικάνικο έθνος ξεκινούσε να ζει σε καθεστώς τρόμου. Ο σχιζοφρενής ηγέτης του θεώρησε ότι έτσι θα μπορούσε να ασκήσει καλύτερα τα καθήκοντα του. Σπέρνοντας τον τρόμο με την βοήθεια μουσουλμάνων «φίλων» του. Τα αποτελέσματα αυτής της διακυβέρνησης τα ‘χει θάψει ήδη η ιστορία σε μία γωνία και σαπίζουν. Και οι Αμερικανοί πληρώνουν ακόμα την εκλογή Bush στο ύπατο αξίωμα της χώρας.

Εκείνο το καλοκαίρι του 2003 ο John Cameron Mitchell ξεκινάει την δημιουργία του Shortbus. Αντλώντας έμπνευση από την επίδραση του blackout στην ψυχολογία του ίδιου αλλά και φίλων του έστησε μια ταινία για την ανθρώπινη σεξουαλικότητα και τον φόβο που έχουμε όλοι μέσα μας να εκφραστούμε ουσιαστικά ελεύθερα. Χωρίς προκαταλήψεις. Κατά την διάρκεια του blackout οι άνθρωποι ήρθαν ενστικτωδώς ποιο κοντά ο ένας στον άλλον και αυτό ήταν κάτι που είχαν ξεχάσει να κάνουν προ πολλού. Ο Mitchell μας δείχνει με θράσος την ομορφιά αυτής της εγγύτητας μέσα από τις ζωές διαφορετικών ανθρώπων με διαφορετικές σεξουαλικές προτιμήσεις και εξίσου διαφορετικά αδιεξόδα στη ζωή τους.
Κοινός τόπος ένα bar κάπου στη Νέα Υόρκη με το ευφάνταστο όνομα Shortbus. Όπως εξηγείτε στη ταινία οι Αμερικάνοι shortbus ονομάζουν το μικρό λεωφορείο που πηγαίνει τα «χαρισματικά» παιδιά στο σχολείο. Εμείς εδώ στην Ελλάδα τα αντίστοιχα «χαρισματικά» παιδιά μας, τα λέμε ανάπηρα.

Οι ηθοποιοί δεν είναι αστέρες του Hollywood, oι ερμηνείες όμως ξεπερνούν κατά πολύ τους διάσημους συναδέλφους τους.
Η ταινία έχει χαρακτηριστεί αυστηρώς ακατάλληλη παρόλα αυτά προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού στο Φεστιβάλ των Καννών το 2006.

Written by John Black

May 10, 2009 at 6:00 pm

Posted in Cinema

Shortbus

with 2 comments

Στις 14 Αυγούστου 2003 ένα blackout σε ολόκληρη την ανατολική ακτή των ΗΠΑ ξύπνησε άσκημες μνήμες σε 55 εκατομμύρια ανθρώπους που κατοικούσαν εκεί. Δύο χρόνια νωρίτερα στις 11 Σεπτέμβρη 2001 το αμερικάνικο έθνος ξεκινούσε να ζει σε καθεστώς τρόμου. Ο σχιζοφρενής ηγέτης του θεώρησε ότι έτσι θα μπορούσε να ασκήσει καλύτερα τα καθήκοντα του. Σπέρνοντας τον τρόμο με την βοήθεια μουσουλμάνων «φίλων» του. Τα αποτελέσματα αυτής της διακυβέρνησης τα ‘χει θάψει ήδη η ιστορία σε μία γωνία και σαπίζουν. Και οι Αμερικανοί πληρώνουν ακόμα την εκλογή Bush στο ύπατο αξίωμα της χώρας.

Εκείνο το καλοκαίρι του 2003 ο John Cameron Mitchell ξεκινάει την δημιουργία του Shortbus. Αντλώντας έμπνευση από την επίδραση του blackout στην ψυχολογία του ίδιου αλλά και φίλων του έστησε μια ταινία για την ανθρώπινη σεξουαλικότητα και τον φόβο που έχουμε όλοι μέσα μας να εκφραστούμε ουσιαστικά ελεύθερα. Χωρίς προκαταλήψεις. Κατά την διάρκεια του blackout οι άνθρωποι ήρθαν ενστικτωδώς ποιο κοντά ο ένας στον άλλον και αυτό ήταν κάτι που είχαν ξεχάσει να κάνουν προ πολλού. Ο Mitchell μας δείχνει με θράσος την ομορφιά αυτής της εγγύτητας μέσα από τις ζωές διαφορετικών ανθρώπων με διαφορετικές σεξουαλικές προτιμήσεις και εξίσου διαφορετικά αδιεξόδα στη ζωή τους.
Κοινός τόπος ένα bar κάπου στη Νέα Υόρκη με το ευφάνταστο όνομα Shortbus. Όπως εξηγείτε στη ταινία οι Αμερικάνοι shortbus ονομάζουν το μικρό λεωφορείο που πηγαίνει τα «χαρισματικά» παιδιά στο σχολείο. Εμείς εδώ στην Ελλάδα τα αντίστοιχα «χαρισματικά» παιδιά μας, τα λέμε ανάπηρα.

Οι ηθοποιοί δεν είναι αστέρες του Hollywood, oι ερμηνείες όμως ξεπερνούν κατά πολύ τους διάσημους συναδέλφους τους.
Η ταινία έχει χαρακτηριστεί αυστηρώς ακατάλληλη παρόλα αυτά προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού στο Φεστιβάλ των Καννών το 2006.

Written by John Black

May 10, 2009 at 6:00 pm

Posted in Cinema

The Cell

with 2 comments

Ο Carl Rudolph Stargher (Vincent d’Onofrio) είναι ένας serial killer που ευθύνεται για τον αποτρόπαιο θάνατο πολλών νέων γυναικών. Ο αστυνομικός Peter Novak (Vince Vaughn) που έχει αναλάβει την υπόθεση καταφέρνει να τον εντοπίσει και προσχωρεί στην σύλληψη του. Κατά την διάρκεια της οποίας ο Novak ανακαλύπτει ότι άλλο ένα θύμα του Carl είναι ακόμα εν ζωή. Ο Carl εξαιτίας της σχιζοφρενειας που αντιμετωπίζει πέφτει σε κώμα. Η μόνη που μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό του τελευταίου θύματος είναι η ψυχολόγος Catherine Deane ( Jenifer Lopez) που θεωρείται ειδικός σε μια πρωτοποριακή επιστημονική έρευνα.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα το 2000 και αν και το θέμα της είναι κοινότυπο γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία. Αυτό οφείλεται στην εμπνευσμένη σκηνοθεσία του Ινδού Tarsem Singh Dhandwar ο οποίος αξιοποιώντας την εμπειρία του από την σκηνοθεσία διαφημιστικών spot και video clip αξιώσεων, δημιούργησε μοναδικές εικόνες. Πηγή έμπνευσης για το σύνολο των πλάνων των φαντασιώσεων του δολοφόνου υπήρξαν έργα διάσημων δημιουργών της σύγχρονης τέχνης όπως ο Damien Hirst και o Odd Nerdrum.

ΣτΣ: Επέλεξα αντί το βασικό trailer να σου δείξω το συγκεκριμένο video με διάφορες σκηνές της ταινίας. To υπέροχο τραγούδι Angel είναι των Massive Attack και συμπεριλαμβάνεται στο album Mezzanine.

Written by John Black

April 5, 2009 at 6:00 pm

Posted in Cinema

Z

with 4 comments

Θεωρείτε 40 χρόνια μετά την δημιουργία του ένα από τα καλύτερα πολιτικά θρίλερ του κινηματογράφου. Γυρίστηκε κατά την διάρκεια της ελληνικής χούντας το 1969 στην Αλγερία. Ο Κώστας Γαβράς με το Ζ κερδίζει μια θέση στην ιστορία της 7ης τέχνης σαν ένας από τους μεγαλύτερους δημιουργούς της . Το ομώνυμο βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού αναφέρεται στην ταραγμένη περίοδο του 1963 και τα γεγονότα που ακολουθούν την δολοφονία του βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη από το παρακράτος της δεξιάς. Ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής δημοσίως αποδοκίμασε την ταινία. Η δολοφονία Λαμπράκη μεθοδεύτηκε και συνέβη επί των ημερών του. Η τελευταία σκήνη της ταινίας είναι συγκλονιστική.

Το 1970 προτάθηκε για τέσσερα Oscar (σκηνοθεσίας-καλύτερης ταινίας-μοντάζ-καλύτερης ξένης ταινίας). Είναι το πρώτο φιλμ στην ιστορία του θεσμού που προτάθηκε ταυτόχρονα στις κατηγορίες καλύτερης ταινίας και καλύτερης ξένης ταινίας. Κέρδισε ενα από αυτά και σάρωσε σε όσα διεθνή φεστιβάλ προηγήθηκαν στις Κάννες (α ανδρικού ρόλου) BAFTA (μουσικής διασκευής) Χρυσές Σφαίρες (καλύτερης ξένης ταινίας)
Πρωταγωνιστούν ο Yves Montand στο ρόλο του Γρηγόρη Λαμπράκη, η Ειρήνη Παππά στο ρολό της γυναίκας του και ο Jean-Louis Trintignant στο ρόλο του ανακριτή Χρήστου Σαρτζετάκη. Την μουσική της ταινίας συνέθεσε ο Μίκης Θεοδωράκης.

ΣτΣ: Από τις 2 Απριλίου το «Ζ» θα επαναπροβάλλεται στις αίθουσες από τη Rosebud,σε διανομή Οdeon,και με την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.

Written by John Black

March 29, 2009 at 6:34 pm

Posted in Cinema